A w ogóle to szybciej w sieci była Nasza Klasa, no i sam serwis prezentuje się o wiele ciekawiej. Ładniejszy, więcej „narzędzi” i przede wszystkim bez rejestracji mogę sprawdzić, kto z mojej klasy już się tam znajduje. Opcji takiej brakuje Szkolnej Ławce – czy sama obecność szkoły w spisie wystarczy, aby zachęcić do zostawienia tam swoich danych?

Rekrutację prowadzi także Akademik.pl i zastanawiam się, czy nie zaleje nas teraz fala serwisów pomagających odnaleźć starych znajomych ze szkolnych ławek/pokojów akademika. Czy takie projekty skazane są na sukces, czy może wręcz przeciwnie? W jakim stopniu zapotrzebowanie na takie serwisy można mierzyć stopniem mobilność społeczeństwa (to pierwsze z czynników, który przyszedł mi do głowy)? Od jakich innych rzeczy zależeć może zainteresowanie serwisami tego typu?

Tę samą prezentację przedstawiłem na drugiej edycji Grilla IT. Dyskusja, która wywiązała się w trakcie i po pokazie dostarczyła mi kilka bardzo ciekawych wniosków. Jak widać, świeże spojrzenie na temat, spojrzenie „z zewnątrz” często pozwala dostrzec sporo nowego.

W ogóle sama idea lokalnych spotkań w „branżowym” gronie to świetna sprawa. Możliwość nawiązania nowych znajomości, wymiany doświadczeń, czy też dostrzeżenia różnorodności podejścia do tego samego zagadnienia są dla mnie bardzo cenne. Wielkie dzięki dla ekipy z Janmedii za pomysł i realizację, czekam na 3. odcinek :)

- prezentacja „Wykorzystanie statystyk w e-commerce na przykładzie Militaria.pl” (.ppt, 416 KB)

- obszerny komentarz do prezentacji (.doc, 67 KB)

Miłego czytania, zapraszam do komentowania :)

1. Pilnuj, żeby było fajnie (Maciej Gieracz, Artman)

- z w miarę sprecyzowanym zamiarem przychodzi do sklepu zdecydowana większość, bo około 78 proc. klientów

- generalnie chodzi o to, aby chłonąć te zmiany rynku

- nie zdradzę, ile osób z kuponami do nas przyszło, ale gdybyśmy założyli, że z miliona dwustu tysięcy osób, które odwiedziły tę stronę, przyjdzie 15 procent, a tak się zakłada przy standardowej promocji, łatwo policzyć, jakie to liczby

2. Uczmy się pokory (Ewa Ryłko, Studio Badań Marketingowych Profile)

- klient starszy, mniej wyedukowany, zauważa i docenia każdy drobny gest producenta

- wynika z tego, że także ludzie spoza branży marketingowej dużo o marketingu wiedzą. Ogólnie wiedza marketingowa staje się dosyć popularna, wiele się na ten temat mówi i pisze

- psychologicznie rzecz biorąc, wzrost świadomości nie przekłada się wprost na znieczulenie na wpływy ze strony marketingu

- tylko trzeba na to popatrzeć z perspektywy interesów konsumenta. A nie ma on żadnego osobistego interesu w tym, aby krytykować działania marketingowe. Ma interes w tym, by dostać tanio atrakcyjny produkt, chce być uszanowany jako konsument i doceniony za lojalność. Ma on po prostu swoje osobiste oczekiwania wobec rynku i marketingu. Dlatego nie krytykuje dla samej krytyki. Porusza go tylko to, co jest pewnym pogwałceniem tych jego osobistych oczekiwań wobec rynku

- więc konsumenci poszukują tego, co spełnia ich oczekiwania i potrzeby: rozrywki, samozadowolenia, uznania i szacunku, czasem konkretnej porcji wiedzy. I to jest motor ich krytyki. Nie krytykują, bo są odporni i reagują refleksją na zabiegi marketingowe. Raczej widziałabym to tak – krytykują, bo obecna reklama (jako przykład zabiegów marketingowych) słabiej odpowiada na ich potrzeby

- marketing nie musi się martwić, że przestaje być skuteczny. Może po prostu nie wie wystarczająco dużo o swoim kliencie – bo, powtarzam, nie wystarczy wiedzieć o nim tylko tego, co wiąże się z zakupem naszego produktu czy marki

- chodzi o to, aby marketerzy nie udawali, iż nie dostrzegają, że klient rozumie ich intencje – że chce się do niego dotrzeć i zdobyć na niego wpływ. Reklamy i inne działania marketingowe muszą akceptować to, że klient jest zbyt świadomy tego wszystkiego, żeby udawać, iż nie widzi, czego się od niego chce. Marketerzy nie powinni ukrywać tego, że robią marketing, czyli usiłują wpłynąć na konsumenta

- w czasach, gdy wszystko powstaje dzięki kolektywnemu autorowi, gdy ludzi przybywa i człowiek ma mniejsze szanse poczuć się zauważalnym indywiduum, jest to niezwykle ważne dla każdej jednostki, a dla konsumenta szczególnie, by przez kontakt z rynkiem dowartościować się, poczuć, że przez chwilę ktoś mówi wyłącznie do niego i z myślą o nim

- ludzie, którzy bardzo często nie potrafią lub nie mogą realizować się w postawach obywatelskich, pracowniczych czy innych, zawsze realizują się w postawach konsumenckich. Fakt, że decydują, z której piekarni wziąć bochenek chleba, jest dla nich jakimś symptomem ich wolności

- w pewnym sensie bycie na rynku i decydowanie o zakupie przyzwyczaja ludzi do wolnego wyboru i pozwala im oczekiwać takich wolnych wyborów w innych sferach ich życia

Choć mam możliwość bliskiego przyglądania się e-zakupom zarówno od strony kupującego, jak i sprzedawcy i to już od stosunkowo długiego czasu, książka zaskoczyła mnie pozytywnie poziomem merytorycznym oraz zakresem treści. Przede wszystkim jest to pierwsze tak kompletne, obszerne i spójne opracowanie wiadomości dotyczących sklepów internetowych.

Za największy atut książki uważam bardzo dużą ilość podanych w przystępnej formie, praktycznych informacji związanych z architekturą funkcjonalną podmiotów e-commercowych. Jakie treści i informacje powinny znaleźć się na jakich podstronach? Jak stworzyć czytelne menu czy skuteczną sprzedażowo stronę produktu? To tylko niektóre z pytań, na które odpowiedzi można szukać w tej książce. Okazuje się, że można wiedzieć, ale nie zdawać sobie z czegoś jednocześnie sprawy, i że często drobne szczegóły mają wpływ na sprawy bardzo ważne.

Jestem przekonany, że każdy czytający znajdzie tam masę ciekawych pomysłów i inspiracji do usprawnienia struktury i mechanizmów sprzedażowych u siebie (tak też było i w moim przypadku :).

Zabrakło mi trochę bardziej szczegółowych treści związanych z aspektem marketingowo-promocyjnym funkcjonowania sklepu – reklamami, pasażami i innymi ciekawymi działaniami pozwalającymi na zwiększenie ruchu na stronie. Dość luźno potraktowane zostały też na przykład strategie cenowe – w moim przekonaniu bardzo istotna część działalności każdego internetowego sprzedawcy. Są to jednak tematy mniej uniwersalne (w przeciwieństwie chociażby do struktury sklepu) i bardziej związane ze
specyfiką branży – być może dlatego autor wybrał takie właśnie proporcje.
Na pewno na uwagę zasługuje sam fakt pojawienia się książki na rynku. Polski e-commerce rzadziej niż ogólnie pojęta reklama internetowa znajduje się w centrum zainteresowania mediów, tym bardziej cieszę się, że znalazł się wydawca i że książka dobrze się sprzedaje (pierwsze miejsce na liście bestsellerów Heliona).
Książkę polecam każdemu, niezależnie od stopnia zaawansowania tematycznego oraz zaangażowania w tworzenie/prowadzenie sklepu internetowego. Jestem przekonany, że kwota przeznaczona na zakup książki szybko się zwróci :)

Zgodnie z treściami, które znajdziemy na tej stronie, postawiona teza została udowodniona. W zależności od „otoczenia”, w którym pojawiała się reklama, inny był jej odbiór.
Byłbym zainteresowany wglądem w wyniki badania i sprawdzeniem jak duże są wspomniane różnice w postrzeganiu i skojarzeniach. Niezależnie jednak od wyników – interesujący to sposób na wyróżnienie się na rynku. Zastanawiam się czy jakiś inny dom mediowy przeprowadził kiedykolwiek podobną akcję autopromocyjną?

1. Introspekcja jest ograniczona
2. Automatyzmy są powszechne
3. Człowiek rozumny jest irracjonalny
4. Emocje są pierwotne
5. Psyche i soma stanowią jedność
6. Podświadomość istnieje
7. Wolna wola jest iluzją

Dalej – parę prawideł w temacie człowiek a internet z tego artykułu:

1. People are insecure; give them confidence
2. People want to feel special; compliment them
3. People desire a better tomorrow; show them hope
4. People need to be understood; listen to them
5. People are selfish; speak to their needs first
6. People are emotionally low; encourage them
7. People want to be associated with success; help them win

O każdym z wymienionych punktów można pisać bardzo dużo, bardzo ogólnie i bardzo ciekawie. Ja traktuję je przede wszystkim jako punkt wyjściowy do poszukiwania rozwiązań, które pozwolą nam w przyszłości funkcjonować jeszcze skuteczniej. Świetnie działa jako generator pomysłów :)

>> rzecz oczywista – kreacja ma bardzo duże (decydujące?) znaczenie w kontekście zainteresowania reklamą,

>> czasami opłaca się przygotowywać dłuższe reklamy, bowiem straty wynikające z odpadnięcia osób zniechęconych wydłużonym czasem trwania będą mniejsze niż korzyści ze wzmocnionego obcowania z komunikatem osób nim zainteresowanych,

>> lepiej pozwalać użytkownikowi na przewijanie reklam (ważny jest nie tylko sam fakt odbierania komunikatu, ale także to, co się w czasie tego odbierania dzieje. Czyli – jeśli zmuszamy, to w rzeczywistości mniej wiemy).

Właśnie koniunkturalne podejście, skakanie z kwiatka na kwiatek i brak przemyślanych, konsekwentnych działań to główne bolączki polskiego marketingu sportowego i główne przyczyny sponsorskich porażek.

Niestety, bardzo często działania sponsoringowe są zupełnie nieprzemyślane, bez określonego celu i z kompletnie nietrafioną grupą docelową

Skuteczne działania sponsoringowe często utrudnia mnogość sponsorów. Niekiedy nawet przy tych samych imprezach promują się firmy bezpośrednio konkurujące ze sobą na rynku, co znacznie osłabia ich działania.

Sponsoring sportu to olbrzymie pokłady emocji, w tym także uczuć patriotycznych.

Największą bolączką polskiego marketingu i sponsoringu sportowego jest jednak wspomniana już wcześniej niekonsekwencja i niecierpliwość, podczas gdy o skuteczności działań sponsoringowych można mówić w trzyletnich i dłuższych okresach czasowych, a także spora przypadkowość: polskie firmy często w chaotyczny sposób starają się sponsorować wszystko – od kajakarstwa po piłkę ręczną, bez żadnej spójnej strategii i przemyślanych działań. Przy takim podejściu są to pieniądze wyrzucone w błoto, bo konsument zapomina o sponsorze, zanim jeszcze go dobrze zauważy.

2. Tele 2 uruchomiło wirtualnego doradcę. Ciekawa funkcjonalność, ale…dla klienta indywidualnego i biznesowego przygotowano zaledwie po 4 różne taryfy. Czy więc zabawa suwakami nie jest w rezultacie mniej efektywna niż pobieżne chociażby przeanalizowanie każdego z planów taryfowych?

3. WWW i religia, czyli Webmasterzy w habitach.

Forum przeglądnąłem pobieżnie, poza tym nie wiem tak naprawdę w jakim stopniu jest ono reprezentatywne i kim są wypowiadające się tam osoby. Niemniej – forum funkcjonuje, jest otwarte dla każdego z ponad 10 milionów internautów, pojawiają się kolejne tematy i posty – to już baaardzo dużo, zwłaszcza w konteście wizerunku banku elektronicznego do potęgi ENTER :)

Z drugiej strony – pojawiające się w toku dyskusji treści niosą bardzo dużo cennej wiedzy, która może stać się podstawą do wprowadzania zmian, oczywiście na lepsze. No bo czy nawet przy oficjalnym zagwarantowaniu swobody wypowiedzi i braku konsekwencji w firmowym intranecie pracownicy zawsze będą chętni do dzielenia się swoimi uwagami? Co z sytuacjami bardziej dramatycznymi? Co z układami i układzikami?

Tutaj pozwolę sobie zacytować jedną z wypowiedzi z forum, której autorem jest czlowiek_z_gory :

Jestem za tym by to forum pozostało otwarte. Nie trafił bym w życiu na forum zamknięte,to raz. Dwa: pierwszy raz usłyszałem coś o jakimś Lux medzie. Dalej, mogę dowiedzieć się coś o CRW, CRB itp. Ja już wiem, ale reszta? Przy zamkniętym forum trafi do nas mniej pracowników. Zamknięcie się we własnym gronie na forum na ręke będzie tylko naszym mocodawcom, nie nam.

Choć to może sprawa marginalna wobec rozmiaru organizacji, jaką jest PKO BP, pokazuje jednak, jaką sieć ma moc. Wyświechtane już hasła opisujące „nasze” medium: wolność, natychmiastowość, skala, zaangażowanie twórców i odbiorców, itp. znajdują swoją realizację w tym właśnie miejscu. Po prostu, bez zadęcia, zwyczajnie – internet działa :)