Maciej Ziemczonek – praktycznie o internecie

Internet jest jest medium najbardziej liberalnym i dostępnym jeśli chodzi o treści. Praktycznie może każdy, wszędzie, zawsze i cokolwiek. To niewątpliwa zaleta, która stanowi o sile sieci. Z drugiej strony jednak takie realia pozwalają na zainstnienie w necie materiałom co najwyżej przeciętnym, faktycznie niczym się nie wyróżniającym. Ponieważ krytyczna wartość zainteresowania przeciętnego internauty jest niska, a chęć dzielenia się czymkolwiek z kimkolwiek bardzo duża, każdego dnia setki tysięcy kawałów, zdjęć, filmików czy też odnośników do takowych krąży między uczestnikami globalnej sieci. Wśród nich w równej proporcji mieszają się rzeczy świetne z miernymi. Nikt nie jest w stanie przewidzieć wybuchu, który nastąpi po pojawieniu się “gdzieś tam” iskierki.

Ostatnio głośno stało się o Cyganie. Filmik ten widziałem na długo przed nagłym wybuchem zaintersowania tą postacią (pojawił się nawet w telewizji TVN). Śmieszne, żałosne, a może po prostu smutne? Podobne wyznania nietrudno usłyszeć w każdym chyba miejscu w Polsce, wystarczy otworzyć tylko uszy.

Zupełnie jedna nie rozumiem fenomenu tego nagrania? Czy ogromną popularność zawdzięcza komizmowi sytuacji, czy też może trosce młodego pokolenia Polaków o pokolenie starsze? Gdzieś brak mi tu refleksji, zadumy nad głębszym problemem. Jest natomiast przesyłanie sobie linków, zabawa, śmiech i kolejne serwisy, które hostują to nagranie. Wszyscy mówią o Cyganie, kopiują jego teksty – być może dlatego, że “o tym się mówi”. Być może to jakaś forma “tworzenia wspólnoty”, poszukiwania treści, którę będą nas łączyć?

Sporo kawałów o Chucku Norrisie mnie śmieszyło, wiele jednak wcale. Podobnie jest z wieloma innymi materiałami. Sieć jest egalitarna i w krótkim okresie nieczuła na “jakość”. Sieć jest też nieprzewidywalna. To fenomen, nad którym warto zastanowić.